Stadhouder Willem IX

zondag 29 april 2007


Zaterdagmiddag vermoeid ternederzittend las Herkauwer dat Balk verklaard heeft dat Willem Alexander klaar is voor het koningschap.

Best. Als Balk dat verklaard heeft zal Trix het vast daarmee eens zijn; anders durft Balk dat niet te zeggen. Misschien werd dat door de krant ook wel bevestigd in de tekst ná de kop, maar Herkauwer is altijd geneigd die degelijke artikelen in de NRC niet uit te lezen,

Goed. Als Trix dus vindt dat WA nu genoeg weet en kan, betekent dat, dat zij bereid is af te treden. Dan kunnen we binnenkort een koning Willem IV verwachten.

Daar is Herkauwer het niet mee eens.

Niet omdat hij zo’n fervent republikein is.

Nu ja, hij is wel republikein, maar naar 18e-eeuwse opvatting: daarin sluit een republiek een Eminent Hoofd niet uit.

WA mag die functie krijgen - dat is geen probleem. Die functie geven we alleen een andere naam. Te weten:

Stadhouder.

WA wordt dan stadhouder Willem IX. Hij krijgt dezelfde wettelijke plichten en voorrechten, als nu behorend bij de koning(in).

Maar hij heeft dan niet die buitenissige, ietwat onnederlandse koningstitel. Wij hebben toch al (Lodewijk slaan we even over) nauwelijks ‘echte’ koningen gehad, met de volle koninklijke macht: slechts tussen 1813/15 en 1848.

Laten de Belgen en Noren maar rustig hun kings en kongs houden. Wij krijgen iets terug, dat specifiek behoort bij de echte Nederlandse geschiedenis, vanaf de oprichting van deze staat. Het is lekker retro.

Zo’n ‘stadhouder’ - die titel hoort thuis in een vertederend rijtje: doge, negus.

Nog een voordeel: in de internationale taal, het Engels, hebben ze die term al eeuwen in hun lexica staan: stad(t)holder. Wat wil je nog meer?

Internationaal gezien worden we nog beroemder dan we al zijn. We hebben dan naast Vèn Gof een stadholder.

En als we straks onderlopen, is het goed wanneer, uiteraard, die stadholder ons weet te redden als een nieuwe Hans Brinkers. Hij weet immers alles van watermanagement.

Dan heeft de God van Nederland opnieuw de providentie gehad zijn eigen Israel te redden door tussenkomst van een Oranje. Dat zal onze protestanten bevallen.

De Kneveliaanse opvatting van Nederlandse geschiedenis springt toch al van Watergeuzen naar Watersnood, en van Willem Barentsz naar Van Schendels De Waterman.