Mode (1772) (3)

vrijdag 7 september 2007

Het allerëerst zoude wel verdiene aangehaald te worden ’t Kapsel, welke wy nu twee jaar geleeden, in de Courant van hebben gehad, en in Vrankryk was uitgevonden, daar de Heeren a la môdesche Francoize van opgeeven, dat ruim drie en een halve voet, en [294] eenige duimen hoog was, dog om dat hetzelve geen voortgang heeft gehad, zal ik daar van zwygen; ik kan niet wel begrypen, waarom of de Dames dit Kapsel afgekeurd hebben, of het moet weezen, dat zy met dat Gebouw van Linten, haar hoofden niet in balans hebbe kunnen houden, door ’t overwigt, of anders dat zy bevonden hebben, dat die Kapsels nadeelig waren, om somtyds met de een of ander Minnaar, in een Zomerhuisje, dat wat laag van verdieping is, een nadrukkelyk gesprek te houden. Ik zal dan ’t allerëerst myn toneel opene, met Madame a la Cacatoe, ziet eens met welken opschik zy voor het ligt komt! haar hoofd is vercierd met met een hoogte van hair, of zy een halve Bykorf met hair overtrokken, op de kop heeft, te vooren, namentlyk een jaar of twee geleeden, hadden zy daar de krullen nog niet by gepraktizeerd, als heede, die ten minste een voet by de Cakatoe uitsteeken, zoo dat het heede wel gelykt, of zy een geborste Wolbaal op de kop heeft, en maakt geen minder belaggelyk figuur, als Madame a la Favoriete, welke met haar opgesmukt gelaat, vol Moesjes, daar zy schurft en niet schurft is, verkiest een Mutsje, zeer galant, met wangetjes van Antoilagie Kant, een verciersters winkel, vol Bloemen op het hoofd, en een Koljé van alderhande soorte van kouleuren, dat zy van haar Mentieneur [295] prezent heeft gekreegen: Niet minder gloriëus is Mejuffer a la Bouquette, bekykt haar eens van agtere, haar opstaande Cabrieölet hoed, daar zy een arm vol Bloemen, en een kruiwagen vol Linten op heeft, gelyk ook in haare nek; of zy op een Smouse Poerim, voor Burgeres uit de Maan heeft gespeelt. Juffrouw a la Pirna, om te toone dat zy het niet vast met de bol heeft, en haar hoofd door de MOODEN op hol is geraakt, komt met haar vyf goede Vrindinne, Madam a la Meaupeau, die nog al eenigsints piëus is; Juffrouw a la Nonpareil, en dat lieve geblankette bekje a la Lowoschutz, ’t Smoddersmoeltje a l’Esclavage, en Madame a la Nouvelle môde, ieder hebbe zy een Kapsel op na de moode, dog scheelen egter in ’t fatsoen zoo veel, als een sneetje van een Hoornsche Wortel, by een Romynsch Schild, egter zyn zy zoo voorzigtig, om te weeten, dat kopjes met zulke modesche harsens beswangert, wel Leibande noodig hebben, om die reden hebben zy goedgevonde, aan ieder zy van ’t hoofd, een Leiband, van Kant of zyde Linte, te laate hange, zeeker uit voorzorg, tegens dat de MOODE haar heel en al met Molentjes zal laate loopen, en dan kunne zy die daar dienst nog van hebben, dat men haar op de stoel vast bind, om niet voor dwaas langs de straat te loopen; gelyk Madame a la Gen[296]tillen die gepraktiezeerd heeft, om een Koljé of Halsband van Kant, om de hals te doen, die breeder is, als haar hals lang, en de arme Juffer heeft de uiterste moeite van de waereld, om haar hals zoo lang uit te rekken; Zoo is het ook met Madam a la Duchesse, een volmaakte mooijê Paruikebol van vooren, en van agtere, ’t zinnebeeld van de Gekroonde Zotheid, rustende op een Pedestal van Cakelbonte Linte; Men moet laggen om de MOODE van Juffrouw au fil de Pertes, die met haar magere gezigt, byzonder na een koorsige Spanjool gelykt, die bevroore is, haar lange Neus maakt uit die petiete Muts, een cierlyke parade; Zy is meede gestrikt, zoo wel als Mevrouw a la Pompadour, welk zoo liefelyk ruikt, dat een gemoedelyke Savojaart zelfs zou bekenne, dat een Marmottenest zoo liefelyk mogt ruiken, maar anders niets in de waereld; Madam a la Spirituelle, moet ik ook om denken, haar Muts is zoo wonderlyk door elkander gevlogten, dat een Boer zou meenen, dat de kinderen van Pluto en Proserpien daar meede op de kakstoel gespeeld hadden, en zy is verders zoo zwierig met Linten om haar Kameele hals opgesmukt, als een Palmpaasche daar de kinderen meede speelen;

(wordt vervolgd)