Jan Goeree (1734) 2

vrijdag 20 juli 2007

Alweer iets kleins, want Herkauwer moet deze keer weg naar de randstad om iets te doen aan de komende aankleding van het nieuwe huis: parket.

Daarom, over een ander soort optutten, een verstandig vers. Door dezelfde auteur als gisteren: Jan Goeree. In zijn Mengelpoëzy van 1734 liet Goeree zijn bewerking van een vers van Abraham a Santa Clara afdrukken:

De blanket narrin

Vaar voort, Mejuffer, stryk en smeer
Uw mooye bakhuys; pomadeer
Het wel, en zet het in zyn plooyen,
’t Staat schoon, ’t is fraay en hups, maar let!
Natuurlyk schoon hoeft geen blanket.

Jan Goeree (1734)

donderdag 19 juli 2007

Herkauwer moet naar de uni om over neologie te praten. Daarna gaat hij een grasmaaier kopen. Het wordt zogezegd een psychosomatische dag.
Daarom slechts een klein vers uit de Mengelpoëzy (1734) van Jan Goeree, een intrigerende schrijver.
Geschikt voor diegenen die de H. Bartholomeus à Selm tot hun patroon verkozen hebben.

Op Boeken

Wy gingen nimmer school, of vreesden ooyt de plak,
En spreeken echter stom, ’t geen de Oudheyt immer sprak;
Wy leerden nimmer taal, en spreeken allerhanden,
Wy zyn de krukken van doorluchtige Verstanden.