woensdag 2 mei 2007
Het is lente. In alle tuinen van Nederland en op vele balkons, is de versterkte fondanten stem van Keetje Melua te horen die haar prillevrouwschap demonstreert.
Herkauwer daarentegen is doende uur na uur de tekst van het Geschrift eener bejaarde vrouw te controleren, te demonteren, te herspellen, en van moderner interpunctie te voorzien.
Af en toe hoort hij geblaas in de tuin waar men elkaar het recht van overkat betwist.
Het is heel ander weer dan 1 mei 1701. Toen viel er een dik pak sneeuw in Hoorn. De sneeuw bleef drie dagen liggen en bracht schade toe aan het vee dat al in de wei liep, en aan de bomen en veldgewassen. (1)
Eigenlijk behoort men in de schaduw te zitten, met een koel glas; en daarom misschien ook met een boek uit de periode, rond 1980, toen al die Indische meisjes hun jeugdherinneringen begonnen op te schrijven: tjoklat-chicklit.
Of soezerig terug te denken aan de eerste TV-uitzending van Radio-Bergeijk (maandagavond laat): fantastisch. Er is nog talent in Nederland. Beter dan alles wat Herkauwer de laatste tien jaar gezien heeft. Zegt het voort.
(1) J. Buisman, Duizend jaar weer, wind en water in de lage landen. Deel 5: 1675-1750. Franeker 2006, p. 278.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten