Herinneren

donderdag 8 februari 2007

Je hebt van die mooie woorden, ontegenzeggelijk en onvermijdelijk oer-Nederlands:
weerbarstig, amechtig.

Hebben ze daar in andere talen wel iets voor dat de betekenis daarvan goed weergeeft?

Nog mooier is een eenvoudig woord als:
herinneren.

Dat woord lijkt in zijn simpelheid al millennia bestaan te hebben want het beschrijft moeiteloos en onachtzaam iets heel moeilijks. Julius Civilis zal het mogelijk al gebruikt hebben wanneer hij weer es zijn potjeslatijn kwijt was en zijn memoria vervloekte.

Giordano Bruno zou, bij zijn beschrijving van het geheugentheater, van vreugde opgesprongen zijn had hij geweten dat er een taal bestond met dit woord dat op een zo eenvoudige wijze een enorm proces weergeeft.

Een proces waarvoor de psychologen, de breindeskundigen meters plank nodig hebben om het te beschrijven.

Her-inneren.

Een geniaal woord.

Het soort woord, begrip, dat men computerprogrammateurs toewenst; die mensen die ons laten vloeken als zij bij elk nieuw programma of systeem nieuwe aanwijzingen/termen verzinnen; die de gebruiker in het ongewisse laten of men veronderstelt wordt naar links of rechts te gaan, naar voren of naar achteren, naar de diepte of naar de oppervlakte. Voor al die verschillende dingen zou je eenduidige begrippen moeten hebben die niets te raden overlaten.
Her-inner-ingen kun je geloof ik niet zomaar deleten. Dat doet weer een ander leuk iets: het geheugen.

Vreemd eigenlijk dat we de functies van de geest in deze tijden vanzelfsprekend duiden in computertermen. Nu ja - het is misschien beter dat we na twee millennia tenminste af zijn van die tweedeling in ziel en lichaam. Of... zou minister-president Balkenende nog denken op die manier, als een soort gristelijke cartesiaan?